تمام اجزای آثار ایران نژاد در پیوند با هم شکل و طرح کلی اثر را میسازند و بیشتر نقاشیها با در هم تنیده شدن اجزای کوچک، چرخههایی ایجاد کردهاند. این بافتهای ظریف و در هم تنیده شده، ویژگی برجسته نقاشیهای سینا ایران نژاد هستند. او با آن که آثارش را ستایش میکند، اما نمیخواهد طبیعت را به شکل معمول توصیف کند و اجزای هنری خود را کنار هم قرار میدهد تا هر تکه از آن روایتی مستقل داشته باشد. با استفاده از نمادپردازیهای مدرن، فاصلهای از هنر گذشتگان گرفته و فضای رسمی و اصیل نقاشیهای خود را به جلوهای نو آراسته است تا ضمن حفظ سبک مینیاتور رسمی، با طرحی نوین و تازه همراه شود و مینیاتور نوین را معرفی کند. او به خوبی دانسته که شکل، تجلی حس است و هنگام خلق اثر، قوانین پیشین را بر هم زده و شیوهای تازه را میآفریند و از درون، جهانی تازه سخن میگوید تا هنر به موجودی زنده و متحرک تبدیل شود.
